« و كونوا قوماً صيح بهم » ، اگر مثلا يك جمعيتى در خواب باشند و يا بى خيال براى استراحت نشسته باشند و ناگهان بر آنها فرياد زده شود ، يك دفعه به خود مىآيند و همه حواسها متوجّه سمت فرياد و فرياد زننده مىشود كه هدف از اين فرياد چيست . پس آنها با آن فرياد متوجّه مىشوند ، از خواب بيدار مىشوند و اگر غفلت دارند متنبّه مىشوند . اينجا هم حضرت فرموده اند : مانند جمعيّتى باشيد كه بر آنها فرياد كشيده شده « فانتبهوا » پس همان گونه كه آنها متنبّه شده اند شما هم متنبّه شويد ; يعنى از خواب غفلت بيدار شويد و به فكر مرگ باشيد . « و علموا انّ الدّنيا ليست لهم بدار فاستبدلوا » و آن جمعيتى كه دانستند اين دنيا براى آنان خانه زندگى نيست پس طلب تبديل كردن آن را كردند ; يعنى كارى كردند كه اين خانه را با يك خانه آخرتى كه بهتر از اين خانه است عوض كنند . البتّه مىدانيم راهش اين است كه انسان اعمال خوب انجام دهد و هميشه در فكر انجام وظيفه خود باشد . « فانّ الله سبحانه لم يخلقكم عبثاً و لم يترككم سدىً » ، اين جمله مثل اين است كه جواب براى يك سؤال مقدّر باشد ; گويا كسى مىپرسد مگر خدا ما و اين دنيا را بيهوده خلق فرموده كه آنان آن را خانه زندگى براى خود نگرفته اند ؟ در جواب گفته شده : « فانّ الله سبحانه » آن خدايى كه منزّه از نقائص است « لم يخلقكم عبثاً » شما را بيهوده خلق نفرموده « و لم يترككم سدىً » و شما را مهمل رها نكرده است . قرآن شريف فرموده است : ( انّ فى خلق السّماوات و الارض و اختلاف اللّيل و النّهار لآيات لاولى الالباب ، الّذين يذكرون الله قياماً و قعوداً و على جنوبهم و يتفكّرون فى خلق السّماوات و الارض ربّنا ما خلقت هذا باطلا سبحانك فقنا عذاب النّار ) ( 1 ) در خلقت آسمانها و زمين و اختلاف شب و روز نشانه هايى است براى

--> 1 - سوره آل عمران ، آيات 190 و 191